Over mij

Over mij

 

Mijn naam is Marian, moeder van twee fantastische jongvolwassen kinderen. Een sensitieve creatieve intuïtieve luisteraar, zo zou je mij kunnen omschrijven. Als kind voelde ik mij altijd anders. Ging mijzelf steeds meer afsluiten en leven in mijn eigen fantasiewereld. Mijn hoog gevoeligheid speelde een grote rol.  Alles was heel intens aanwezig. En omdat er zoveel was, was er eigenlijk ook niets.   Het niet gezien en gehoord worden zorgde ervoor dat ik mijzelf ging aanpassen aan de omgeving. Ik werd de helper en drager. Dragen van  de lasten en helpen van de dingen die mijn ouders/omgeving niet konden of wilde dragen. Het kind in mij werd volwassen.  Mijn omgeving omschreef mij als een stil verlegen en zeer gevoelig . Deze ervaring is het begin geweest van een bijzondere reis, mijn persoonlijke reis.

Het viel het mij op toen ik volwassen was, dat ik mijn eigen volwassenheid ‘nog’ niet kon dragen. Want als je niet geleerd heb om volwassen te worden, hoe kun je dan volwassen zijn. Als je niet geleerd heb om kind te zijn, hoe kun je dan kind zijn. En zo was het voor mij duidelijk dat ik zelf de sleutel had voor het volwassen worden in mij. Het kind in mij moest geheeld worden. Daar lag het verdriet, de pijn en alles wat er nog meer is.   Zo is het moederschap best een opgave geweest als je zelf geen goed voorbeeld hebt gekregen.  Mijn missie is altijd geweest ik ga het anders doen dan.  Een uitspraak die je snel maakt als je het graag anders had willen zien.  En toch kun je het niet voorkomen dat je vanuit je onderbewuste de dingen precies doet zoals je dat hebt meegekregen van huis uit.  Je zult je eerst bewust moeten worden van je eigen handelen.

Door het lezen van  diverse zelfhulpboeken was ik al op jonge leeftijd geïnspireerd dat ik niemand de schuld kon geven. Iedereen doet dat wat er op dat moment het beste lijkt. En iedereen heeft zijn eigen rugzak.  Eén van die boeken was het boek van Wayne Dyer  ‘niet morgen, maar nu’ hij gaf mij de inzicht dat de schuld niet bij mijn ouders lag, maar hoe zij met hun eigen levenservaring omgingen.  Jij bepaalt zelf welke waarheid jij tot je neemt.  Los van wat er niet was, zoals liefde, aandacht,  en het niet blij zijn met mijzelf ben ik erachter gekomen dat ik moest leren wel blij te zijn met mijzelf.  Accepteren ‘Ik ben goed genoeg’, ik doe er toe.

En zo begon er een mooie reis met mooie opleidingen. En zo ging ik op reis, mijn innerlijke reis.

Wat ik gemist heb in mijn jeugd, is iemand die naar mij luisterde, gewoon oordeel loos luisteren, geen adviezen, tips of iets goed bedoeld zeggen, maar gewoon alleen luisteren, dat was al voldoende. Om van daaruit te kijken, te voelen,  wat ik nodig had. En zo is het allemaal ontstaan. Ik luisterde werd….

Mijn hart luistert